|
Onderaan de koepel was een luikje dat men moest openen om de koepel zelf te betreden. Dit luikje diende in gesloten toestand ook als platform als men in de koepel stond.
De koepel zelf kon bereikt worden via een reeks van ingebetonneerde klimijzers in de betonwand. Heden vindt men nog zelden veel restanten van de originele sporten. Deze zijn meestal volledig weggebrand. De toegang tot de koepel zat dan ook meestal achteraan één van de twee mitrailleurruimtes. Bij de bunkers met mitrailleurruimte en kanonruimte zat de koepel normaal achteraan de mitrailleurkamer.
Bij de bunkers met een koepel vindt men er verschillende waarbij men de koepel op het plan heeft verstopt onder een zadeldak. De originele bedoeling was dat de soldaten die de bunker bezetten op het moment dat de strijd uitbrak, zelf het dak deels zouden ontmantelen. Dit hield in, het wegnemen van de nodige dakpannen en de eventuele dakconstructie zodanig dat de koepel voldoende zichtsveld kreeg. Er was uiteindelijk veel protest op deze manier van camoufleren van militaire kant. Men protesteerde door te zeggen dat de soldaten soldaten waren en dat het zeker niet hun taak was de halve bunker beginnen te demonteren. |
