|
Vierde schuilplaats: Een eenmansschuilplaats - Originele lokatie op de verwilderde zone, gebruikt als parking langs de Rodenbachlaan, rechtover huisnummer 113.
De structuur werd in 2025 omwille van werken aan de spoorwegterreinen uitgebroken en net nog gered van de sloop. Hij zal in zijn ondertussen toch wel gehavende staat in de directe nabijheid teruggeplaatst worden. |
| Dit vierde beschreven restant uit Wereldoorlog II was eveneens een nog fraai eenmansschuilbunkertje dat zich nog altijd op de randen van de spoorwegterreinen van Denderleeuw bevond. Het kleinnood was het gemakkelijkst terug te vinden via de Rodenbachlaan en stond rechtover de woning op de Rodenbachlaan nr 113. Het structuurtje kon op die plaats vlotjes bereikt worden zonder de sporen zelf te moeten betreden. |
Enkele plannetjes van het kleine structuurtje dat hier nog gevonden kan worden. |
 |
 |
Deze 2 schetsen zijn niet specifiek gemaakt bij dit structuurtje. Het hoort bij een nog gelijkaardig structuurtje dat nog kan gevonden worden nabij Eeklo. Deze structuurtjes durven qua afwerken, types deurtjes en dergelijke wel wat afwijkend zijn maar in grote lijnen zijn ze altijd vrij identiek ontworpen. Ook bevatten ze origineel rondom de toegang nog een bijkomende met betonnen platen uitgewerkte toegangsbescherming om te vermijden dat puin of projectielen de ingang zouden kunnen treffen. Bij deze structuur is dit nog zeer intact aanwezig. (Schetsen: Kurt Waelbroeck).
-
Zoals steeds bij dergelijke structuren, dienden ze voor de directe bescherming bij luchtaanvallen van het tewerkgesteld spoorwegpersoneel. In dit geval, was het een schuilplaats voor de bediener van allicht een seinhuisje of bedieningsgebouwtje van wissels die hier ooit wel bij dit perron zal gestaan hebben (detailinfo over het verdwenen gebouwje ontbreekt dus tot op heden)
Fotoreportage uit 2011 bij dit structuurtje
De groenzone langs de Rodenbachlaan was anno 2011 sterk overwoekerend. Je zag de sporen letterlijk niet meer lopen vanaf de weg. Laat dus staan dat je hierin het structuurtje vlot kon terugvinden. Dit terrein was een vrije parking tussen de Rodenbachlaan en de sporen. |
 |
| als je iets dieper naar de sporen toeging, kwam het structuurtje zoals hieronder te zien rechtover de woning op nr 114 als in het beeld. Het was in feite zodanig overgroeid dat het amper te fotograferen viel. |
| Het eerste zicht dat je toen van het bunkertje kreeg vanaf de weg. Het ligt eigenlijk zeer kortbij de eerder aangeduide locactie van de nog grotendeels vermiste publieke schuilplaats. Helaas werd deze laatste in 2026 zonder enige prospectie uitgebroken en gesloopt. Niemand die heden echt weet wat daar is uitgebroken... |
 |
 |
Het betrof hier opnieuw een schuilstructuur bij origineel allicht een klein spoorweggebouwtje dat in dit geval wel totaal niet meer te bespeuren viel en al geruime tijd voorheen gesloopt zal zijn. Je ziet er ook op oude luchtfoto's al jaren geen gebouwtje meer staan. In de meeste gevallen vind je dergelijke kleine structuren bij een seinhuisje, een huisje gebruikt voor het regelen van de wissels of bv een gebouwtje voor de bareelwachter. Dit werd allen ooit bediend door 1 persoon die in nood een schuilplaats nodig had. Wat hier ooit stond is nog onduidelijk omdat er niet direct een van die toestanden direct koppelbaar is aan dit structuurtje.
Heel leuk bij dit gevalletje was de nog versterkte ingang die nog zeer intact aanwezig was. Merk op dat de versterkte betonnen platen en wanden met dikke metalen staven verbonden waren aan de dakstructuur van de schuilplaats.
|
 |
 |
De binnenkant is volledig uitgewerkt in dikke stalen platen. Deze dragen een volledig identieke structuur. Het zijn allen zware dikke platen met telkens terugkerende kruisjes in het staal. De structuur is uiteindelijk niets meer dan een zware stalen buis met een deurgat. Op het staal werd als extra bescherming, beton aangebracht.
Het deurtje stond op een kier en was ook zo volledig aan het vastroesten. De binnenkant van de zeer beperkte schuilplaats was beperkt gevuld met rommel. |
| Men ziet duidelijk dezelfde metalen platen aan de binnenkant die men ook in het deurtje herkent. De ganse structuur is aan elkaar gelast of verbonden met zware klinknagels. Op de foto rechts duidelijk de metalen kruisjes die men in alle platen, inclusief de deurtjes terugvindt. Links een zicht op de bovenkant van de structuur van binnenaf gezien. |
 |
 |
Dit is het zicht op het spoorwegterrein juist achter de bunker. Er is wel geen sprake van wissels of een spoorwegovergang hier ter plaatse. Alle verduidelijkingen over vroeger kunnen hier misschien nog aanvullend zijn als uitleg, mocht iemand deze kennen.
Dit was in 2011 omwille van zijn toch wel intacte vorm een nog zeer fraai exemplaartje om toch te proberen vrijwaren voor de toekomst.Het structuurtje heeft in de fiche die bij deze in 2026 werd geactualiseerd altijd zo al aangegeven gestaan als waardevol om te bewaren...
Enkele Streetviewbeelden anno 2019 waarop je het structuurtje ziet staan
Toen bleek de groenzone al heel wat meer geruimd dan voorheen. Je kon het structuurtje letterlijk vanaf de weg met enige moeite zien staan.
|
| Je ziet op bovenstaande foto van Google Streetview de structuur duidelijk liggen links tegen de sporen. Je dient hem te zoeken rechtover huisnummer 113. |
Detail van dezelfde streetviewbeeld waarop je de structuur duidelijk ziet liggen. U zult zien dat bij de beschrijvende foto's van 2011 het ganse terrein veel sterker overwoekerd en bebost was.
Een enkele externe foto van het structuurtje uit 2020 |
In 2020 was het structuurtje nog zoals hierboven terug te vinden. (Foto: Replica)
Het slechtste scenario anno 2025
Het structuurtje lag totaal respectloos, zonder enige bijkomende prospectie uitgebroken langs de weg. Het lag er allicht te wachten om verder opgeladen te worden en afgevoerd naar een puinverwerker. Triestig als je dus weet wat voor een mooi en nog intact structuurtje dit was. |
 |
 |
 |
 |
Foto's: Collectie Dirk Merckaert
Waar dus in de reportage tot voor de werken sprake is van een zeer intact structuurtje, is dit nu al heel wat minder. De ganse betonnen scherfwandenstructruur rondom de ingang is totaal gesloopt. het structuurtje ligt ondertussen al een klein half jaar tussen de Rodenbachlaan en de sporen en werd al meermaals met kraanbakken steeds maar verduwd omdat het toch altijd maar opnieuw in de weg bleek te liggen voor de vervolgwerken. Ook het betonnen puntdakje dat was verbonden met de betonnen scherfmuren rond de toegang, is totaal verdwenen...We zitten hier dus opnieuw met een mooi voorbeeld van hoe je NIET omgaat met dergelijk erfgoed...
Omwille van de trieste situatie die zich hier opnieuw aan het afspelen was, werd contact opgenomen met de stad Denderleeuw. Daar wist men uiteindelijk te melden dat het structuurtje opnieuw geplaatst zal worden in de directe nabijheid van waar het werd ontmanteld (helaas ondertussen meer dan zwaar beschadigd). Hopelijk zijn ze dan verstandig genoeg om er enige degelijke duiding bij te zetten want als je het gaat verplaatsen, is al het originele historisch karakter dus ook totaal weg. Ik blijf mij dus steeds afvragen waarom dit kleine structuurtje niet gewoon mee geïntegreerd werd in wat men daar aan het uitwerken is.
Voorlopig laatste gekende situatie van het structuurtje - 20 Maart 2026
|
 |
 |
 |
Het lijkt mij heden vooral nu nog wat proberen redden van wat ze eigenlijk liever gewoon in alle stilte hadden willen mee slopen, verveeld met het feit dat er ondertussen protest op het uitbreken ervan gekomen is...
Hopelijk kan men het nog op enige zinnige manier integreren maar het is dus zoals u op bovenstaande foto's van 20/03/2026 kan zien, de zoveelste keer nog maar eens verlegd op de werf. Het deurtje is er ondertussen uitgevallen en staat tegen het structuurtje geplaatst. ik vrees persoonlijk voor wat het eindresultaat nog zal voorstellen na het opnieuw herplaatsen in de directe nabijheid. Dit is zeker nu al geen geslaagd historisch project te noemen.
Wordt vervolgd als het zijn uiteindelijke eindlokatie heeft verkregen. |
|
